Anksiyete belirtileri çoğu zaman ayrı ayrı ele alınır.

Oysa bu belirtiler,
birbirinden bağımsız değil,
aynı sistemin farklı yüzleridir.

Anksiyete,
zihinsel, bedensel ve davranışsal düzeylerde birlikte çalışan bir süreçtir.

Bu nedenle belirtileri anlamak,
yalnızca tek tek saymak değil,
birbirleriyle nasıl bağlantılı olduklarını görmekle mümkündür.

Zihinsel belirtiler genellikle ilk fark edilenlerdir.

Kişi,
tehlikeyi beklemeye başlar.
Zihinde sürekli bir “ya olursa?” sorusu dolaşır.

Düşünceler hızlanır,
olasılıklar büyür,
ve kontrol kaybı hissi oluşur.

Bedensel belirtiler bu zihinsel sürece eşlik eder.

Kalp hızlanır,
nefes değişir,
kaslar gerilir.

Beden,
gerçek bir tehlike varmış gibi hazırlanır.

Bu hazırlık hali,
çoğu zaman yeni bir tehdit algısı yaratır.

Kişi bedenindeki değişiklikleri fark eder
ve bunu bir tehlike olarak yorumlar.

Davranışsal düzeyde ise
kaçınma ortaya çıkar.

Kişi,
anksiyete yaratan durumlardan uzak durmaya çalışır.

Bu kısa vadede rahatlatıcıdır,
ancak uzun vadede
anksiyetenin sürmesine neden olur.

Böylece belirtiler,
birbirini besleyen bir döngü oluşturur.

Zihin üretir,
beden hazırlanır,
davranış geri çekilir.

Ve bu yapı,
kendi kendini sürdürmeye başlar.

Bu nedenle anksiyete belirtileri,
tek tek ele alınacak parçalar değil,
bir bütün olarak anlaşılması gereken bir sistemin parçalarıdır.