Psikiyatristin Sınırları: Nerede Başlar, Nerede Biter?

Psikiyatristlik, insanla yakın temas gerektiren bir meslektir. Bu yakınlık, tedavinin etkili olabilmesi için gereklidir; ancak sınırlar belirsizleştiğinde hem hasta hem de hekim için sorunlu bir alana dönüşebilir. Psikiyatride sınır meselesi, yalnızca etik bir konu değil; klinik işlevselliğin ve mesleki sürdürülebilirliğin temelidir.


Sınırlar Nerede Başlar?

1️⃣ Mesleki rolle başlar

Psikiyatrist, hastanın hayatındaki bir figürdür;
ama arkadaş, aile üyesi ya da kurtarıcı değildir.

  • Hastanın yaşamındaki tüm sorumluluğu üstlenmek
  • Onun yerine karar almaya başlamak
  • Klinik rolün dışına taşmak

sınırların ilk kez bulanıklaştığı noktalardır.


2️⃣ Empati ile özdeşleşme arasındaki çizgide başlar

Empati, psikiyatrinin vazgeçilmezidir.
Ancak empati, hastayla aynı duyguda erimek değildir.

  • Hastanın acısını anlayabilmek
  • Ama onu kendi acısı hâline getirmemek

Bu ayrım yapılamadığında, sınırlar fark edilmeden aşılır.


3️⃣ “Her zaman ulaşılabilir olma” beklentisinde başlar

Psikiyatristten:

  • her an hazır olması,
  • her durumda müdahale etmesi
    beklentisi oluştuğunda sınırlar zorlanmaya başlar.

Bu beklenti bazen hastadan değil,
bazen de psikiyatristin kendisinden kaynaklanır.


Sınırlar Nerede Biter?

1️⃣ Klinik sorumluluğun başladığı yerde

Psikiyatristin sınırı:

  • hastanın yaşamına eşlik eder,
  • ama yaşamın tamamını kapsamaz.

Tedavi:

  • belirli bir çerçevede,
  • belirli hedeflerle,
  • belirli süreklilikle
    yürütülür.

Bu çerçevenin dışına çıkıldığında sınır ihlali başlar.


2️⃣ Etik ve hukuki alanın çizdiği yerde

Psikiyatride sınırlar:

  • etik ilkelerle,
  • meslek yasalarıyla,
  • hukuki sorumluluklarla
    belirlenir.

Bu sınırlar:

  • esnetilebilen öneriler değil,
  • mesleğin taşıyıcı kolonlarıdır.

3️⃣ Psikiyatristin kendi ruhsal alanında biter

Psikiyatrist:

  • hastanın duygularına temas eder,
  • ama kendi ruhsal alanını tamamen açmak zorunda değildir.

Kendi sınırlarını koruyamayan bir psikiyatrist:

  • zamanla tükenir,
  • karar verme yetisini zayıflatır,
  • klinik işlevselliğini kaybeder.

Sınırlar Neden Koruyucudur?

Sınırlar:

  • ilişkiyi soğuklaştırmaz,
  • tedaviyi zayıflatmaz.

Aksine:

  • güveni artırır,
  • rol karmaşasını önler,
  • tedaviyi sürdürülebilir kılar.

Sınır, mesafesizlik değil; yerli yerinde bir yakınlıktır.


Son Söz

Psikiyatristlikte sınırlar:

  • katı çizgiler değil,
  • bilinçli çerçevelerdir.

Bu çerçeveler:

  • hastayı korur,
  • psikiyatristi korur,
  • tedavi ilişkisini ayakta tutar.

Psikiyatristlik, sınırları yok sayarak değil;
sınırları bilerek yapılan bir meslektir.