PSİKİYATRİNET

Anksiyete bozukluklarının ortaya çıkışında birden çok faktörün rol oynadığına inanılır. Genetik, ailesel geçmiş  ve yetişme biçimi, şartlanma (conditioning), son dönem stresleri, kişisel inanç ve tutumlar, duygularını ifade edebilme yeteneği anksiyete bozukluklarının ortaya çıkışında önemli olan faktörlerdir. Bilimsel kanıtlar, aralarında bir ölçüye kadar farklılıklar olsa da tüm psikiyatrik bozuklukların ortak risk faktörlerine sahip olduklarına işaret etmektedir.

Anksiyete bir tehlike ve/veya tehdit karşısında ruhsal-duygusal, fiziksel ve davranışsal alanlarda otomatik olarak ortaya çıkan birtakım değişiklikler, belirtiler ve bunların duyumsanan-hissedilen öznel yaşantısı için kullanılan bir terimdir.

Anksiyete bozuklukları sağlık hizmetlerine talebi önemli oranda artıran bir sağlık sorunudur. Kliniklerdeki konsültasyon ve tetkiklerin çok önemli bir kısmı anksiyete bozukluklarına bağlı ortaya çıkan bedensel belirtiler nedeniyle yapılmaktadır. Özellikle depresif bozuklukla birlikte anksiyete bozukluklarının birinci basamak hastalarında çok yaygın olduğu, bu iki bozukluktan birine veya aynı anda ikisine sahip olma oranının birinci basamakta %25’e kadar çıktığı bildirilmektedir (Sartorius ve ark 1996). Anksiyete bozuklukları psikiyatrik hastaların içinde %50’lik bir dilimi temsil etmektedir.

Anksiyete (anxiety) terimi Latince “tıkanma”, “boğulma” anlamına gelen “angere”  kökünden türetilmiştir. Anksiyete ile birlikte anılan diğer kavram ise korkudur. Korku (fear) Almancadan gelen bir terimdir. Bu dilde köken aldığı kelime beklemek, pusuda yatmak veya saldırmak anlamına gelmektedir. Anksiyeteye ilişkin betimlemelere antik metinlerde bile rastlanmaktadır.