PsikiyatriNet

Primal Psikoterapi Arthur Janov ve Alice Miller ve Attachman temelli John Bowlby gibi psikoterapistlerin çalışmalarından geliştirilmiştir.

Çocukluk çağında yaşanan acı verici olayların çocuğun benlik gelişimini ve iyi oluş halini etkilediği tezine dayanır. Sevgi, bakım, dokunma, özen yoksunluğu, fizik kötüye kullanım, cinsel kötüye kullanım gibi travma nitelikli yaşantılar ne kadar erken yaşlarda yaşanmış olsa da bir etkiye sahip olacaktır.

Yaşanan olayların sonuçlarını çocuk o çağa ait kognisyonu ve aklı ile anlama biçimi çocuğu kendini suçlamaya götürür. Örneğin çocuk "bu benim suçumdu ben kötü bir insanım" şeklinde sonuçlara ulaşır. Bu türlü bir anlayış geliştirme insanın geleceğini, gelecekte kuracağı insan ilişkilerini etkiler. Primal Psikoterapi Janov'cu Primal Psikoterapiden biraz daha farklıdır. Primal psikoterapi transferans ve karşıt transferansa dayalı psikodinamik okula yakın bir sistematiğe sahiptir. Acı verici çocukluk travmaların ve bozuk aile ilişkileri terapinin güvenli ortamında üzerinde durulması ve çalışılması gereken konuları oluşturur. Terapi ilişkisi içerisinde rastlanan erken çağlarda yaşanmış acı verici travma nitelikli yaşantılara ait ipuçları, izler ve terapi ilişkisine yansımaların saptanması ve "working through" (ruhsal anlamda çalışma) yapılması gerekir. Janovcu Primal Psikoterapi de terapist daha çok teknisyen rolündedir.